ققنوس سوخته

یه قابه ...

یه دشت خالی ... یه درخت خشک ... هوای تاریک ... تاریک تاریک ...

با یه پرنده که بالهاش سبزه ... و یه ماه که با همه وجودش داره سعی می کنه اون تاریکی رو روشن کنه ...

کادوی تولد پارسالمه . زدمش بالای تختم . شبها باهاش به خواب می رم و صبحها باهاش بیدار می شم .

اون ماه همیشه روشنه و اون پرنده همیشه سبز ...

نظرات ()